خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر احساسات و باورهای عرفانی و روحانی است. شاعر از تجربه‌های معنوی و ارتباط با عالم قدسی سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که زندگی مادی برای او کافی نیست. او خود را از این جهان جدا می‌داند و معتقد است که در کنار قدسیان پرورش یافته است. همچنین، او از عدم درک دیگران نسبت به این تجربیات شکایت می‌کند و بیان می‌کند که حقیقت درونی او از دید دیگران پنهان است.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
غزل ۵۸۸ - ما می از کاس سعادت خورده‌ایم
ما می از کاس سعادت خورده‌ایم
در ازل چندین صبوحی کرده‌ایم ۱
با غذای خاک نتوانیم زیست
ما که شرب روح قدسی خورده‌ایم ۲
عار از آن داریم ازین عالم که ما
در کنار قدسیان پرورده‌ایم ۳
تا که مهر مهر او بر جان زدیم
نقش غیر از لوح دل بسترده‌ایم ۴
هر که این باور نمی‌دارد ز ما
گو بیا اینک بیان آورده‌ایم ۵
از برون پرده ما را کس ندید
زانکه ما در اندرون پرده‌ایم ۶
گرچه عطاریم و بوی خوش دهیم
خویشتن را به ز کس نشمرده‌ایم ۷
در ازل چندین صبوحی کرده‌ایم ۱
با غذای خاک نتوانیم زیست
ما که شرب روح قدسی خورده‌ایم ۲
عار از آن داریم ازین عالم که ما
در کنار قدسیان پرورده‌ایم ۳
تا که مهر مهر او بر جان زدیم
نقش غیر از لوح دل بسترده‌ایم ۴
هر که این باور نمی‌دارد ز ما
گو بیا اینک بیان آورده‌ایم ۵
از برون پرده ما را کس ندید
زانکه ما در اندرون پرده‌ایم ۶
گرچه عطاریم و بوی خوش دهیم
خویشتن را به ز کس نشمرده‌ایم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۸۷ - باده ناخورده مست آمده‌ایم
گوهر بعدی:غزل ۵۸۹ - دست در عشقت ز جان افشانده‌ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
