خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر از رهایی از تعلقات دنیوی، انتخاب راه حق و عشق الهی، و کنار گذاشتن ریا و تظاهر سخن می‌گوید. شاعر بیان می‌کند که با پیروی از راه عشق و ایمان، از دنیا و مادیات فاصله گرفته و به سمت حقیقت و معنویت حرکت کرده است. او همچنین به اهمیت عشق الهی و رهایی از قید و بندهای دنیوی اشاره می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم عرفانی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم خاص عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۵۸۵ - ما هر چه آن ماست ز ره بر گرفته‌ایم
ما هر چه آن ماست ز ره بر گرفته‌ایم
با پیر خویش راه قلندر گرفته‌ایم ۱
در راه حق چو محرم ایمان نبوده‌ایم
ایمان خود به تازگی از سر گرفته‌ایم ۲
چون اصل کار ما همه روی و ریا نمود
یکباره ترک کار مزور گرفته‌ایم ۳
از هر دو کون گوشهٔ دیری گزیده‌ایم
زنار چار کرده به‌بر در گرفته‌ایم ۴
اندر قمارخانه چو رندان نشسته‌ایم
وز طیلسان و خرقه قلم برگرفته‌ایم ۵
زان چشمهٔ حیات که در کوی دوست بود
تا روز حشر ملک سکندر گرفته‌ایم ۶
برتر ز هست و نیست قدم در نهاده‌ایم
بیرون ز کفر و دین ره دیگر گرفته‌ایم ۷
بر روی دوست ساغر و دست از میان برون
از دست دوست باده به ساغر گرفته‌ایم ۸
عطار تا بیان مقامات عشق کرد
از لفظ او دو کون به گوهر گرفته‌ایم ۹
با پیر خویش راه قلندر گرفته‌ایم ۱
در راه حق چو محرم ایمان نبوده‌ایم
ایمان خود به تازگی از سر گرفته‌ایم ۲
چون اصل کار ما همه روی و ریا نمود
یکباره ترک کار مزور گرفته‌ایم ۳
از هر دو کون گوشهٔ دیری گزیده‌ایم
زنار چار کرده به‌بر در گرفته‌ایم ۴
اندر قمارخانه چو رندان نشسته‌ایم
وز طیلسان و خرقه قلم برگرفته‌ایم ۵
زان چشمهٔ حیات که در کوی دوست بود
تا روز حشر ملک سکندر گرفته‌ایم ۶
برتر ز هست و نیست قدم در نهاده‌ایم
بیرون ز کفر و دین ره دیگر گرفته‌ایم ۷
بر روی دوست ساغر و دست از میان برون
از دست دوست باده به ساغر گرفته‌ایم ۸
عطار تا بیان مقامات عشق کرد
از لفظ او دو کون به گوهر گرفته‌ایم ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۸۴ - هر شبی وقت سحر در کوی جانان می‌روم
گوهر بعدی:غزل ۵۸۶ - ما به عهد حسن تو ترک دل و جان گفته‌ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
