غزل ۵۷۵ - هر زمان بی خود هوایی می‌کنم

هر زمان بی خود هوایی می‌کنم
قصد کوی دلربایی می‌کنم ۱

گه به مستی های هویی می‌زنم
گه به گریه های هایی می‌کنم ۲

غرقه زانم در بن دریای خون
کارزوی آشنایی می‌کنم ۳

تنگ دل شد هر که آه من شنود
زانکه آه از تنگنایی می‌کنم ۴

چون مرا باد است از وصلش به دست
خویشتن را خاک پایی می‌کنم ۵

ای مرا چون جان ببین زاری من
کین همه زاری ز جایی می‌کنم ۶

گر دمی از دل برآمد بی غمت
این دم آن دم را قضایی می‌کنم ۷

چون غم تو کیمیای شادی است
من غمت را مرحبایی می‌کنم ۸

در غم تو چون کم از یک ذره‌ام
هست لایق گر هوایی می‌کنم ۹

روشنی دیدهٔ عطار را
خاک پایت توتیایی می‌کنم ۱۰