خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از ناتوانی در رسیدن به آرزوها و امیدهایش سخن میگوید و بیان میکند که در عشق، جایگاهی برای عقل و امید باقی نمیماند. او از غم و ناامیدی که بر او چیره شده، شکوه میکند.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک مفاهیم پیچیدهی عشق و ناامیدی دارد.
شماره ۷ - چون دست نمی رسد به سودای امید
چون دست نمی رسد به سودای امید
در دامن غم کشیده به پای امید ۱
در عشق نماند عقل را جای امید
تا آخر اگر چنین بود وای امید ۲
در دامن غم کشیده به پای امید ۱
در عشق نماند عقل را جای امید
تا آخر اگر چنین بود وای امید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - گر خصم تو را فلک غروری بدهد
گوهر بعدی:شماره ۸ - تا گشت رخت روشنی انداز از روز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.