شمارهٔ ۵ - در توصیف اسب ممدوح

این دل چه دلست و این چه یار است
کار من از این دو سخت زار است ۱

کار من مستمند صعب است
کاندر بر من نه دل نه یار است ۲

آبادان بدان سمند میمون
کاندر خور روز کار زار است ۳

پهنای زمین به پیش سیرش
چون دیده مهر و چشم مار است ۴

از نعل هلال پیکر او
در گوش سپهر گوشوار است ۵

چون چرخ همه قوائم او
عالی و قوی و استوار است ۶

غار از تن او بسان کوهست
کوه از سم او بسان غار است ۷

از تاختنش به گاه جولان
مه عاجز و چرخ شرمسار است ۸

چون شاه بر او سوار گردد
انگار که بر فلک سوار است ۹

ای تاجوری که چرخ گردان
از بهر کف تو زیر بار است ۱۰

هر گاه که مجلست به بیند
گوید فلک این چه گاه و بار است ۱۱

بر خور ز بقای عز و دولت
کین جای نزول اختصار است ۱۲