خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از رنج‌ها و دردهای عاطفی که در راه عشق متحمل شده است سخن می‌گوید. او از طعنه‌های دیگران، رنج‌های جان‌سوز، و تحمل جور و هجر معشوق صحبت می‌کند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و رنج‌های ناشی از عشق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های سنگین مانند 'صد شربت جان گزای' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۳۰ - صد طعنه ز هر گدای می خوردم من
صد طعنه ز هر گدای می خوردم من
صد شربت جان گزای می خوردم من ۱
از جور تو پشت دست می خاییدم من
وز هجر تو پشت پای می خوردم من ۲
صد شربت جان گزای می خوردم من ۱
از جور تو پشت دست می خاییدم من
وز هجر تو پشت پای می خوردم من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹ - تقویم نو ای معجز طبع تو سخن!
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱ - آساید اگر شوی تو همخوابه من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
