خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش و تمجید از شخصی با جایگاه بالا می‌پردازد و بیان می‌کند که حتی خردمندان و فلک نیز در برابر عظمت او عاجز و فدایی شده‌اند.
متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان ادبی و بلاغی نیازمند سطحی از سواد ادبی است که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۱۲۵ - ای دیده اقبال به رویت نگران
ای دیده اقبال به رویت نگران
عاجز شده از فر تو صاحب نظران ۱
رنجور شدی ز پا و ننشست فلک
تا کرد فدای پات سرهای سران ۲
عاجز شده از فر تو صاحب نظران ۱
رنجور شدی ز پا و ننشست فلک
تا کرد فدای پات سرهای سران ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - گر معتکف در وثاق تو نیم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - مه اهل سپاهان و مه بدعهدیشان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
