خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها از توانایی خود در بیان اسرار زمانه سخن می‌گوید و خود را به غنچه و خورشید تشبیه می‌کند که با گشودن دهان یا تابش نور، جهان را روشن می‌سازد.
این متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این سطح از مفاهیم انتزاعی ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۲۳ - چون غنچه اگر بند دهان بگشایم
چون غنچه اگر بند دهان بگشایم
اسرار زمانه در زمان بگشایم ۱
وانگه که چو خورشید کشم تیغ زبان
چون صبح به یک نفس جهان بگشایم ۲
اسرار زمانه در زمان بگشایم ۱
وانگه که چو خورشید کشم تیغ زبان
چون صبح به یک نفس جهان بگشایم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۲ - هر عذر که با یار بداندیش نهم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴ - گر معتکف در وثاق تو نیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
