خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر با دل خود گفتوگو میکند و از درد درونش میپرسد. دل در پاسخ، با نگاهی خجلتآلود میگوید که او نیز شاهد این دردهاست اما راهحلی ندارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۲۰ - با دل گفتم کای دل پرفن! چکنم؟
با دل گفتم کای دل پرفن! چکنم؟
وین درد گرفته را به دامن چکنم؟ ۱
دل سر زده و خجل به من کرد نگاه
گفت این همه دیده می کنم من چکنم؟ ۲
وین درد گرفته را به دامن چکنم؟ ۱
دل سر زده و خجل به من کرد نگاه
گفت این همه دیده می کنم من چکنم؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - در شیوه عشق بیش ازین کم نزنم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - چندانکه به کار خود فرو می بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.