خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر پس از دوری طولانی، با معشوقی که به او جفا کرده، با مهربانی سخن از وصل می‌گوید. هر موی معشوق فریاد می‌زند که عشقش، قلب شاعر را بازپس گرفته است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۰۰ - با یار جفا جوی پس از هجر دراز
با یار جفا جوی پس از هجر دراز
کردم به تلطف سخن وصل آغاز ۱
از هر بن موییش بر آمد آواز
کای برده دلت عشق من آوردی باز ۲
کردم به تلطف سخن وصل آغاز ۱
از هر بن موییش بر آمد آواز
کای برده دلت عشق من آوردی باز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - چون لطف سماع هست جامی کم گیر
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - بی زلف تو شد چشم من از ابر خجل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
