خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از درد دوری از معشوق و ناکامی در وصال او سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که تنها افراد خاصی (سرهنگان) به درگاه معشوق راه دارند و افراد بی‌سیمان (بی‌کمالان) را از در برون می‌رانند. همچنین، شاعر از این شکایت دارد که دل خسته‌اش را از او نمی‌پذیرند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۶۹ - بر درگه وصل یار سرهنگانند
بر درگه وصل یار سرهنگانند
بی سیمان را ز در برون می رانند ۱
در صدر وصال او گرم ننشانند
آخر دل خسته را ز من نستانند ۲
بی سیمان را ز در برون می رانند ۱
در صدر وصال او گرم ننشانند
آخر دل خسته را ز من نستانند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸ - در کوی توام سینه پر سوز افگند
گوهر بعدی:شماره ۷۰ - هر کو شرف خدمت تو بگزیند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
