خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دردها و رنج‌های پنهانی که تقدیر بر دل او وارد کرده سخن می‌گوید و از فلک شکایت دارد که با زخم‌هایش، تحملش را سخت کرده است. او از صبر سخن می‌گوید اما اعتراف می‌کند که دیگر توان تحمل دردها را ندارد.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، بیان درد و رنج ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن مناسب نباشد.
شماره ۳۶ - هر زخم جفایی که فلک پنهان داشت
هر زخم جفایی که فلک پنهان داشت
زد بر دل ما از قضا فرمان داشت ۱
ای دور فلک دست فرو هل که به صبر
با زخم تو پای بیش ازین نتوان داشت ۲
زد بر دل ما از قضا فرمان داشت ۱
ای دور فلک دست فرو هل که به صبر
با زخم تو پای بیش ازین نتوان داشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵ - چون دلم که زلف یارم خم داشت
گوهر بعدی:شماره ۳۷ - با من غمت ای فقاعی حور سرشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
