خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر از درد دل و رنج خود می‌گوید و اشاره می‌کند که بتم (معشوق) با دیدن وضعیت او، گلی بر لب می‌گذارد و به او می‌دهد، به این معنی که درمان درد دلش گلشکر (شکرِ گل) است.
این متن یک شعر عاشقانه کلاسیک است که مفاهیم آن برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک است. هیچ محتوای نامناسب یا پیچیده‌ای ندارد، اما درک کامل آن ممکن است به کمی بلوغ عاطفی نیاز داشته باشد.
شماره ۲۳ - چون دید بتم که کار من بر خطرست
چون دید بتم که کار من بر خطرست
وز درد دلم بر رخ زردم اثرست ۱
گل بر لب خود نهاد و پس داد به من
یعنی که دوای درد دل گلشکر است ۲
وز درد دلم بر رخ زردم اثرست ۱
گل بر لب خود نهاد و پس داد به من
یعنی که دوای درد دل گلشکر است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲ - از باده درد ناز ساقی بترست
گوهر بعدی:شماره ۲۴ - هر کو ز ملوک عصر بیگانه نشست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
