خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد فراق و جدایی می‌گوید، اما در عین حال از خیال معشوق و یاد او در شب آرامش می‌گیرد. او شاگردی معشوق را مایهٔ پیشرفت و استادی خود می‌داند و با وجود غم فراق، در این غم شادی می‌یابد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و صنایع ادبی ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.
شماره ۱۳ - بر من ز فراقت ار چه بیدادیهاست
بر من ز فراقت ار چه بیدادیهاست
دل را به شب از خیالت آزادیهاست ۱
شاگردی تو مایه استادیهاست
شادم به غمت که در غمت شادیهاست ۲
دل را به شب از خیالت آزادیهاست ۱
شاگردی تو مایه استادیهاست
شادم به غمت که در غمت شادیهاست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - ای دل بنشین که یار بر خواهد خاست
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - تن در غم تو همچو زه از کاستی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
