خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی‌های طبیعت مانند برف و کافور سخن می‌گوید و به نوشیدن باده و لذت‌های زندگی اشاره می‌کند. همچنین، او از نبودن همتایی برای سلطان ارسلان در جهانداری اظهار تأسف می‌کند.
اشاره به مصرف شراب و می‌خواری که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد.
شماره ۳۷ - الا یا ساکن الدار رأیت الثلج فی الدار
الا یا ساکن الدار رأیت الثلج فی الدار
فاوقد بیننا جمرین من خمر و من نار ۱
جهان از برف پر کافور قیصوریست پنداری ۲
بیاور باده روشن که شد روی هوا تاری ۳
ادر کأسین من لحظ و من مکنون خمار
ققلبی صار مسلوبا باکراه و اجبار ۴
نه به زین موسمی باشد ز بهر عیش و می خواری ۵
نه سلطان ارسلان دارد نظیری در جهانداری ۶
فاوقد بیننا جمرین من خمر و من نار ۱
جهان از برف پر کافور قیصوریست پنداری ۲
بیاور باده روشن که شد روی هوا تاری ۳
ادر کأسین من لحظ و من مکنون خمار
ققلبی صار مسلوبا باکراه و اجبار ۴
نه به زین موسمی باشد ز بهر عیش و می خواری ۵
نه سلطان ارسلان دارد نظیری در جهانداری ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - ادام الله ایام البهار
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - یا من بعیونه یوازی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
