خلاصه و رده‌بندی سنی 18+

متن بالا یک شعر کلاسیک فارسی است که به نوشیدن شراب در باغ‌های خوشبو و تسکین دردهای عاشقانه با می‌نوشی اشاره دارد. شاعر از معشوق می‌خواهد که جام باده را بردارد و دل‌های شکسته را با آن التیام بخشد. همچنین، از زیبایی و ملاحت معشوق و لذت نوشیدن شراب سخن می‌گوید.

این شعر به دلیل اشاره به مصرف شراب و مفاهیم عاشقانه‌ای که ممکن است برای مخاطبان جوان نامناسب باشد، برای افراد بالای 18 سال توصیه می‌شود.

مشاهده کامل

اشرب مع الندامی فی روضة الخزامی
فالصبح قد تبدی والریح قد تنسم

ای دلربای ساده برگیر جام باده
دل خستگان غم را از باده ساز مرهم

یا معدن الملاحه الراح منک راحه
سلم الی کأسا من راحتیک و اسلم

بی می مجیر! تا کی می ده که تا خورد می
در بزم ارسلان شه مالک رقاب اعظم

«مجیرالدین بیلقانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir