خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن یک شعر عرفانی است که در آن شاعر از عیسی مسیح به عنوان منبع لطف و بخشش یاد می‌کند و خود را نیازمند راهنمایی و رحمت او می‌داند. شاعر با استفاده از استعاره‌های مذهبی، رابطه‌ای عاشقانه و عارفانه با مسیح توصیف می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی کلاسیک، فهم آن را برای سنین پایین‌تر دشوار می‌سازد.
شماره ۷۷ - عیسی نفسا! تویی که هر دم
عیسی نفسا! تویی که هر دم
لطف و کرم از نوم فرستی
وز قرصه آفتاب دولت
قسمت همه پرتوم فرستی
مردم نیم از ره حقیقت؟
تا ختلی خو ش روم فرستی
هستی تو مسیح و من خر تو
شاید که اگر جوم فرستی
لطف و کرم از نوم فرستی
وز قرصه آفتاب دولت
قسمت همه پرتوم فرستی
مردم نیم از ره حقیقت؟
تا ختلی خو ش روم فرستی
هستی تو مسیح و من خر تو
شاید که اگر جوم فرستی
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۶ - خرد را دوش گفتم کز که نازند؟
گوهر بعدی:شماره ۷۸ - زهی ملک بخشی که خصمت ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
