این متن شعری است که در آن شاعر از فردی سرافراز و آزاده تمجید می‌کند که همواره از فضل و دانش بهره‌مند بوده است. شاعر اشاره می‌کند که مادر بخت برای خدمت به این فرد، دختران را فرستاده است. سپس از حضور یک خواجه پیر و کودکی ساده نزد خود سخن می‌گوید که باده نوشیده‌اند و آماده‌اند. در پایان، شاعر از فرد مورد ستایش درخواست می‌کند که سیم، نقل و صراحی باده بفرستد تا کودک با آن خشنود و مست شود.
این متن شامل مضامین مرتبط با شراب و میگساری است که برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نیست. همچنین، درک کامل مفاهیم شعر کلاسیک و تمجیدهای موجود در آن ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد.
شماره ۷۵ - ای سرافراز مهتری که به دهر
کس ندیدست چون تو آزاده
دولت از بوستان فضل، ترا
هر زمان تحفه دگر داده
مادر بخت بهر خدمت تو
دختران زاده و فرستاده
نزد من کهتر آمدند امروز
خواجه پیر و کودکی ساده
باده ای چند خورده و کرده
طبع از بهر باده آماده
به کریمی و مهتری بفرست
سیم و نقل و صراحی باده
تا بدان سیم و باده آن کودک
مست خشنود گردد و گاده
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
