خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از دردهای درونی و درمان‌ناپذیری رنج می‌برد و از هویت گم‌شده و تنهایی خود سخن می‌گوید. او خود را مانند شمعی می‌داند که پیوسته در رنج است و از خود تغذیه می‌کند.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. نوجوانان در این سن بهتر می‌توانند با مفاهیمی مانند هویت، تنهایی و دردهای درونی ارتباط برقرار کنند.
شماره ۵۵ - مرا دل نه و دردهای دلی
مرا دل نه و دردهای دلی
که عاجز شدستم ز درمان خویش
ندانم من خسته آن کیم؟
که باری نیم بی گمان آن خویش
تن و جان خود می خورم در عنا
چو شمعم همه ساله مهمان خویش
که عاجز شدستم ز درمان خویش
ندانم من خسته آن کیم؟
که باری نیم بی گمان آن خویش
تن و جان خود می خورم در عنا
چو شمعم همه ساله مهمان خویش
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴ - حبر جهان فرید دبیر آنکه در جهان
گوهر بعدی:شماره ۵۶ - زهی سپهر جنابی که عکس خاطر تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
