خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که از غیبت و بدگویی دیگران دربارهاش ناراحت نمیشود، زیرا ارزش آنها در دلش کمتر از یک جوی آب است. او حتی اگر از این حرفها ناراحت شود، عجیب نیست، زیرا گربهای که عطسه شیر میکند ممکن است شیر را ناراحت کند.
این متن دارای مفاهیم انتزاعی و استعاری است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند معنای عمیق و پیام اخلاقی آن را درک کنند.
شماره ۲۷ - مرا ز غیبت خاقانی و خریش چه باک؟
مرا ز غیبت خاقانی و خریش چه باک؟
چون او به نزد دل من کم از جوی سنجد ۱
و گر برنجم ازو هم شگفت نیست از آنک
که گُربه عطسه شیرست و شیر ازو رنجد ۲
چون او به نزد دل من کم از جوی سنجد ۱
و گر برنجم ازو هم شگفت نیست از آنک
که گُربه عطسه شیرست و شیر ازو رنجد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - ای صدر شاه رتبت قطب فلک جلالت
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - هوا ز انسان خنک شد کز جنان حورا همی گوید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.