شماره ۳۵ - ما را که سر آمد جهانیم

ما را که سر آمد جهانیم
وز دولت و ملک داستانیم ۱

فرمانده خطه زمینیم
آرایش چهره زمانیم ۲

بنگر که چگونه در زمانه
رنجور فراق دوستانیم ۳

نی هیچ به کام خوش نشینیم
نی آتش دل فرو نشانیم ۴

با این همه کز جلالت و قدر
انگشت نمای این و آنیم ۵

گر گوی زنیم و اسب تازیم
ور باده خوریم و عیش رانیم ۶

نه راحت آن و این بیابیم
نه لذت این و آن بدانیم ۷

هر چند که کامران عصریم
هر چند که خسرو جهانیم ۸

هر چند که از بزرگواری
بر قمه هفت آسمانیم ۹

با غصه و فرقت عزیزان
جز نامه غمگنان نخوانیم ۱۰

تا یاران از میانه رفتند
حقا که ز عیش بر کرانیم ۱۱

اندر سر ما نشان پیری
زان نیست که پیر و ناتوانیم ۱۲

غم موی سپید کرد اگر نی
داند همه کس که ما جوانیم ۱۳

با این همه هم امیدواریم
کز لطف خدای درنمانیم ۱۴