شماره ۱۰ - فلک را عهد بس نااستوار است

فلک را عهد بس نااستوار است
همه کار جهان ناپایدارست ۱

بیا کس کز پی یک روزه راحت
بمانده روز و شب در انتظارست ۲

هوایی دارد و آبی زمانه
که با طبع طرب ناسازگارست ۳

رفیق یک نشاطش صد نهیب است
رقیب یک گلش صد نوک خارست ۴

به حق گفت آنکه بد گفت این جهان را
که الحق ناکس و ناحق گزارست ۵

هر آنچ آید ز چرخ آسان بود لیک
فراق دوستان دشوار کارست ۶

هر آنکو در میان دوستان نیست
ز شادیهای عالم بر کنارست ۷

کسی کز همدم محرم جدا ماند
نپندارم که عیشش برقرارست ۸

کسی کو خوشدلی جوید ز گردون
به نزدیک خرد ناهوشیارست ۹

که او در جامه نیلی بدین سان
از آن وقتست کو هم سوگوارست ۱۰

بسا هم صحبت همدم که گفتم
که کار ما ازو همچون نگارست ۱۱

کنون رفتند و بگذشتند از آن سان
کزو ما را غم دل یادگارست ۱۲

قراری نیست احوال جهان را
و گر ملک جهان داالقرار است ۱۳

جهانی را که می بینی به صورت
برون خرما درون سو نوک خارست ۱۴

بد و نیک جهان هم مختصر به
که بی شک راحت اندر اختصارست ۱۵