خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از حافظ بیانگر درد و رنج عاشقانهای است که شاعر از غم و اندوه معشوق خود متحمل شده است. او از غمزههای معشوق و رنجهای عشقی خود میگوید و بیان میکند که دیگر توان تحمل این دردها را ندارد. شاعر از اشکهای پنهانی، دلشکستگی و ناتوانی در جدایی از معشوق سخن میگوید.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند دلشکستگی و رنج عشقی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۵۵ - ناوک مینداز ای صنم از غمزه بر من بیش ازین
ناوک مینداز ای صنم از غمزه بر من بیش ازین
هر چند گیلی گردنی زو بین میفگن بیش ازین ۱
قد در غمت نون کرده ام وز دیده جیحون کرده ام
مفگن که نه خون کرده ام خون در دل من بیش ازین ۲
پوشم به دامان در نهان هر شب سرشگ از پاسبان
پوشیدن آخر چون توان دریا به دامن بیش ازین؟ ۳
از دوستی دل برده ای بس جان به غم آزرده ای
بد دوستی گو کرده ای با هیچ دشمن بیش ازین ۴
صبر مجیر از دست غم از سوزنت گشتست کم
نتوان جدا کردن ز هم سندان به سوزن بیش ازین ۵
هر چند گیلی گردنی زو بین میفگن بیش ازین ۱
قد در غمت نون کرده ام وز دیده جیحون کرده ام
مفگن که نه خون کرده ام خون در دل من بیش ازین ۲
پوشم به دامان در نهان هر شب سرشگ از پاسبان
پوشیدن آخر چون توان دریا به دامن بیش ازین؟ ۳
از دوستی دل برده ای بس جان به غم آزرده ای
بد دوستی گو کرده ای با هیچ دشمن بیش ازین ۴
صبر مجیر از دست غم از سوزنت گشتست کم
نتوان جدا کردن ز هم سندان به سوزن بیش ازین ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴ - گفتم ای ترک نظر سوی من غمگین کن
گوهر بعدی:شماره ۵۶ - داد دلم به دست غم طره دلربای تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.