خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق و رنج‌های ناشی از آن می‌گوید و از مخاطبش می‌پرسد که تنی که عشق آن را فرسوده و جانی که آرامش نداشته کجاست. سپس از مخاطب می‌خواهد که از سخنانش نرنجد و از او می‌پرسد که حُسن و زیبایی که روزی داشته کجاست.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، موضوعات مطرح‌شده مانند رنج و زوال، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۲۵ - گفتی که تنی که عشق فرسودت کو
گفتی که تنی که عشق فرسودت کو
آن جان که به تن دمی نیاسودت کو ۱
من هم به تو گویم سخنی رنجه مشو
حسنی که دو روز پیش ازین بودت کو ۲
آن جان که به تن دمی نیاسودت کو ۱
من هم به تو گویم سخنی رنجه مشو
حسنی که دو روز پیش ازین بودت کو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴ - نه ذوق من از وصل نگاری دارم
گوهر بعدی:شماره ۲۶ - ای آن که به غیر از تو مرا یاری نه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
