خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق نافرجام و رنج‌های ناشی از آن می‌گوید و اشاره می‌کند که دیگران وضعیت او را اشتباه می‌پندارند.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و غم‌انگیز است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار بوده و ممکن است برای آنها سنگین باشد.
شماره ۱۹ - دردا که بت ستیزه کاری دارم
دردا که بت ستیزه کاری دارم
وز غمزه او جان فگاری دارم ۱
مردم گویند روزگارت چونست
می پندارند روزگاری دارم ۲
وز غمزه او جان فگاری دارم ۱
مردم گویند روزگارت چونست
می پندارند روزگاری دارم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - خواهم که سرود عشق بنیاد کنم
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - عمریست که تیره روزگارم چه کنم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
