خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیانگر حسرت بر گذر عمر و از دست رفتن جوانی است. شاعر از پیری و نزدیک شدن به پایان عمر سخن می‌گوید و افسوس می‌خورد که چرا زمان به سرعت می‌گذرد و فرصت‌ها از دست می‌روند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی درباره گذر زمان و مرگ است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد یا باعث ایجاد اضطراب شود. این موضوعات بیشتر مناسب افراد بزرگتر است که توانایی تحلیل و درک بهتر این مفاهیم را دارند.
شماره ۱۳ - رفتی تو رفت زندگانی افسوس
رفتی تو رفت زندگانی افسوس
آمد پیری و شد جوانی افسوس ۱
باز آ که گذشت عمر و نزدیک رسید
آن روز که گوئی از فلانی افسوس ۲
آمد پیری و شد جوانی افسوس ۱
باز آ که گذشت عمر و نزدیک رسید
آن روز که گوئی از فلانی افسوس ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - رسم و ره آن یار ستمکار نگر
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - گفتی که کیم؟ گوشه نشینی که مپرس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
