خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از دل‌تنگی، اضطراب و رنج‌های عاطفی خود می‌گوید. او احساس می‌کند مانند ماهی‌ای است که از آب دور افتاده و در عذاب است. با وجود درد و رنج، از دیگران می‌خواهد که به آرامی بخوابند و نگران او نباشند. شاعر به گناه و ثواب، رحمت الهی و ناله‌های شبانه نیز اشاره می‌کند.
متن دارای مضامین عرفانی و عاطفی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، برخی مفاهیم مانند گناه، ثواب و رنج‌های روحی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۵۷ - دلی دارم که دارد اضطرابی
دلی دارم که دارد اضطرابی
چو آن ماهی که دور افتد ز آبی
کبابم دل شرابم خون دل بس
نمی خواهم شرابی و کبابی
برآرم خفتگان را هر شب از خواب
تو شب آسوده در بستر بخوابی
ندارد سخت جانی همچو من یاد
از آن کرد آسمانم انتخابی
برآرد چون کرم از آستین دست
گناهی کرده باشم یا ثوابی
چو آید پای رحمت در میانه
چه حشری چه حسابی چه کتابی
طبیب خسته را گفتی کجا شد
شنیدم ناله ای دوش از خرابی
چو آن ماهی که دور افتد ز آبی
کبابم دل شرابم خون دل بس
نمی خواهم شرابی و کبابی
برآرم خفتگان را هر شب از خواب
تو شب آسوده در بستر بخوابی
ندارد سخت جانی همچو من یاد
از آن کرد آسمانم انتخابی
برآرد چون کرم از آستین دست
گناهی کرده باشم یا ثوابی
چو آید پای رحمت در میانه
چه حشری چه حسابی چه کتابی
طبیب خسته را گفتی کجا شد
شنیدم ناله ای دوش از خرابی
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۶ - حیف از تو که ارباب سخن را نشناسی
گوهر بعدی:شماره ۱۵۸ - رفتند همرهان و تو در فکر منزلی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
