شماره ۵۴ - مرا بتیست که دلها ازین ستم شکند

مرا بتیست که دلها ازین ستم شکند
که عهد بندد و بی موجبی بهم شکند ۱

براه عشق توام کاش هر کجا خاری است
گهی بدیده خلد گاه بر قدم شکند ۲

فتاده ام چو بدامت خدای را صیاد
روامدار که بال و پرم بهم شکند ۳

بساغر دل پرخون ما چه خواهد کرد
کسی که جام جمش گردهی بهم شکند ۴

ببزم خاص مخوان غیر را که می ترسم
از آن ستم دل خاصان محترم شکند ۵

چمن نگر که زمانش نمیکشد تا شام
گلی که طرف کله را به صبحدم شکند ۶

وصال گاه بگاهم بدل چه خواهد کرد
چنین که از ستم هجر دمبدم شکند ۷

طبیب جز دل افسرده ات که پرخون است
کسی ندیده سفالی که جام جم شکند ۸