خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از عشق، درد دل، و رنجهای عاطفی سخن میگوید. شاعر از غم پنهان در دل، اشکهای بیپایان، و دشواریهای عشق مانند خار در دل یاد میکند. همچنین، به مفاهیمی مانند فروتنی در عشق (گدایی که در بزم محبت به شاهی میرسد) و تلاش بیوقفه برای یافتن آرامش اشاره دارد.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و اندوه نیاز به بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شود.
شمارهٔ ۴۵ - نوایی
غمش در نهانخانهٔ دل نشیند
به نازی که لیلی به محل نشیند ۱
به دنبال محمل چنان زار گریم
که از گریهام ناقه در گل نشیند ۲
خلد گر به پا خاری آسان بر آرم
چه سازم به خاری که در دل نشیند ۳
پی ناقهاش رفتم آهسته ترسم
غباری به دامان محمل نشیند ۴
مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
ز بامی که برخاست مشکل نشیند ۵
عجب نیست خندد اگر گل به سروی
که در این چمن پای در گل نشیند ۶
بنازم به بزم محبت که آنجا
گدایی به شاهی مقابل نشیند ۷
طبیب از طلب در دو گیتی میاسا
کسی چون میان دو منزل نشیند؟ ۸
به نازی که لیلی به محل نشیند ۱
به دنبال محمل چنان زار گریم
که از گریهام ناقه در گل نشیند ۲
خلد گر به پا خاری آسان بر آرم
چه سازم به خاری که در دل نشیند ۳
پی ناقهاش رفتم آهسته ترسم
غباری به دامان محمل نشیند ۴
مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
ز بامی که برخاست مشکل نشیند ۵
عجب نیست خندد اگر گل به سروی
که در این چمن پای در گل نشیند ۶
بنازم به بزم محبت که آنجا
گدایی به شاهی مقابل نشیند ۷
طبیب از طلب در دو گیتی میاسا
کسی چون میان دو منزل نشیند؟ ۸
این گوهر را بشنوید
خوانش
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴ - صیاد را نگر که چه بیداد می کند
گوهر بعدی:شماره ۴۶ - از تو چون هر نفسم بر فلک افغان نرسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.