شماره ۳۷ - رفت حسن تو و عشقت به دل من باقیست

رفت حسن تو و عشقت به دل من باقیست
رونق افتاده از آن گلشن و گلخن باقیست ۱

از فراق تو از آن روی ننالم که هنوز
شربت وصل تو را وقت چشیدن باقیست ۲

مردم دیده‌ام از حسرت رویت بازست
خانه با خاک برابر شد و روزن باقیست ۳

زندگی بار سفر بست و هوس باز به جاست
کاروان رفت ازین منزل و برزن باقیست ۴

رمقی نیست به تن بسمل ما را که همان
در دلش حسرت در خاک تپیدن باقیست ۵

از زبان گرچه فتادم، خبرم باز مگیر
تاب گفتار نه و ذوق شنیدن باقیست ۶

کی شوم از تو تسلی به نگاهی هیهات
حسرت روی توام تا دم مردن باقیست ۷

میوه باغ تو شد قسمت اغیار و مرا
هوس میوه‌ای از باغ تو چیدن باقیست ۸

می‌برد بخت به میخانه‌ام امروز طبیب
که نه ساقی نه قدح نه می روشن باقیست ۹