خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق حقیقی و پاک در مقابل عشقهای سطحی و هوسبازانه سخن میگوید. همچنین، از رنجها و دشواریهای راه عشق و جدایی از معشوق صحبت میکند و از طبیب (معشوق) میخواهد که به حالش ترحم کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات و استعارات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارند تا به درستی درک شوند.
شماره ۳ - جا در صف عشاق مده اهل هوس را
جا در صف عشاق مده اهل هوس را
حیفست که از هم نشناسی گل و خس را ۱
تا بر دلت از ناله غباری ننشیند
از بیم تو در سینه نهفتیم نفس را ۲
ز آهم که شبیخون به فلک می‌زند امشب
اندیشه کن ای صبح و نگهدار نفس را ۳
گر دیده به حسرت پی محمل بگشایی
دانی که چه خون می‌چکد از ناله جرس را ۴
رنجید ز آغاز طبیب آن مه و ترسم
یکباره چو اغیار شمارد همه کس را ۵
حیفست که از هم نشناسی گل و خس را ۱
تا بر دلت از ناله غباری ننشیند
از بیم تو در سینه نهفتیم نفس را ۲
ز آهم که شبیخون به فلک می‌زند امشب
اندیشه کن ای صبح و نگهدار نفس را ۳
گر دیده به حسرت پی محمل بگشایی
دانی که چه خون می‌چکد از ناله جرس را ۴
رنجید ز آغاز طبیب آن مه و ترسم
یکباره چو اغیار شمارد همه کس را ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲ - درماندگی خود به که گوییم خدا را
گوهر بعدی:شماره ۴ - چون خواهم با سگانش گرم سازم آشنائی را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
