خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از فراق و دوری معشوق شکایت میکند و بیان میکند که بدون او آرامش و صبری ندارد. او از معشوق میخواهد که از خواب غفلت بیدار شود و به او توجه کند.
این متن یک شعر عاشقانه کلاسیک است که درک آن نیاز به آشنایی با مفاهیم عرفانی و ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۹ - تا رفته ای از بر من ای فخر کبار
تا رفته ای از بر من ای فخر کبار
یک ذرّه نماند بی توأم صبر و قرار ۱
ای مردم دیده خواب تا کی باشد
ای جان و جهان دمی سر از خواب برآر ۲
یک ذرّه نماند بی توأم صبر و قرار ۱
ای مردم دیده خواب تا کی باشد
ای جان و جهان دمی سر از خواب برآر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - چون از من دلخسته به یکباره رمید
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - هرچند جهان کرد شهان را در گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.