خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر از خدا می‌خواهد که او را از غم و اندوه نجات دهد و گره از کارش بگشاید. او به لطف و مهربانی خداوند امیدوار است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که برای درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز است. همچنین، استفاده از استعاره و تشبیه ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۳۵۶ - از کلبه احزان چو برون فرمایی
از کلبه احزان چو برون فرمایی
وآنگه غم از این دلم مگر بزدایی ۱
افتاده گره به کار من از سر لطف
باشد که گره ز کار من بگشایی ۲
وآنگه غم از این دلم مگر بزدایی ۱
افتاده گره به کار من از سر لطف
باشد که گره ز کار من بگشایی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۵ - دل بستدی از من که کنی دارایی
بعدی:در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
