خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
شاعر در این بیت‌ها از خداوند درخواست می‌کند که درهای لطف و رحمت خود را بر او بگشاید و او را به دیگری نسپارد. او اظهار می‌کند که سر بر آستان شوق خداوند نهاده و هیچ پناهی جز او ندارد.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و معنوی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شاعرانه و استعاری نیازمند سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی است.
شماره ۳۲۵ - یارب تو گشا بر من بیچاره دری
یارب تو گشا بر من بیچاره دری
از لطف مکن مرا اسیر دگری ۱
سر بر سر آستان شوقت دارم
آری چه کنم چو نیستم غیر سری ۲
از لطف مکن مرا اسیر دگری ۱
سر بر سر آستان شوقت دارم
آری چه کنم چو نیستم غیر سری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۴ - هر روز به شیوه ای و لطفی دگری
گوهر بعدی:شماره ۳۲۶ - گویند که دوش شحنگان تتری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
