خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر خود را به شمعی تشبیه میکند که در عشق سوخته و ویرانهی دلش را برای معشوق ساخته است. او اشاره میکند که همانطور که پروانه به سوی شمع میرود، او نیز در غم معشوق سرگشته و باخته است.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۳۱۷ - چون شمع منم سوخته ساخته ای
چون شمع منم سوخته ساخته ای
ویرانه دل را به تو پرداخته ای ۱
گویند که پروانه کند جانبازی
من شمعم و در غم تو سر باخته ای ۲
ویرانه دل را به تو پرداخته ای ۱
گویند که پروانه کند جانبازی
من شمعم و در غم تو سر باخته ای ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۶ - چون شمع منم سوخته ساخته ای
گوهر بعدی:شماره ۳۱۸ - شمع رخ خود در دلم افروخته ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.