خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، شاعر از مخاطب می‌خواهد که به دلیل زیبایی و کمال مغرور نشود و از راه وفاداری و مردمداری دوری نکند. همچنین، با اشاره به بی‌رحمی طبیب (معشوق)، به دل توصیه می‌کند که از درد فراق دوست رنجور نشود.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۱۱ - جانا به کمال حسن مغرور مشو
جانا به کمال حسن مغرور مشو
وز راه وفا و مردمی دور مشو ۱
ای دل چو طبیب ما ندارد رحمی
از درد فراق دوست رنجور مشو ۲
وز راه وفا و مردمی دور مشو ۱
ای دل چو طبیب ما ندارد رحمی
از درد فراق دوست رنجور مشو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۰ - تا چند بتا گذر کنم بر در تو
گوهر بعدی:شماره ۳۱۲ - از عمر عزیز حاصلم چیست بگو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
