خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از لذت نوشیدن شراب در فصل گل‌ها و گردآوری برگ‌ها مانند درمش سخن می‌گوید. سپس به توصیف زیبایی معشوق با چهره‌ای مانند ماه و قامتی مانند سرو پرداخته و از شادی و طرب در نثار کردن عشق به او می‌گوید.
این متن حاوی مضامین عاشقانه و استفاده از استعاره‌های شراب و طبیعت است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و شناختی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از مفاهیم برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌تر نامفهوم یا نامناسب باشد.
شماره ۲۶۴ - ذوقی دگرست وقت گل می خوردن
ذوقی دگرست وقت گل می خوردن
همچون درمش ورق به گرد آوردن ۱
وآنگه به سر ماه رخی سرو قدی
از روی طرب نثار بر وی کردن ۲
همچون درمش ورق به گرد آوردن ۱
وآنگه به سر ماه رخی سرو قدی
از روی طرب نثار بر وی کردن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۳ - آن کس که بجز تو کس ندارد به جهان
گوهر بعدی:شماره ۲۶۵ - ای دل دم عشق یار زین بیش مزن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
