شماره ۲۵۸ - تا چند کنی به عالمم سرگردان

تا چند کنی به عالمم سرگردان
یارب که که گفت که ز ما سرگردان ۱

گر زلف توأم چو گو به چوگان بزند
چون گوی کنم در قدمت سر، گردان ۲