خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از عشق و وابستگی به معشوق سخن میگوید و از رنج فراق و شبهای دوری شکایت میکند. او بیان میکند که همچنان به عشق ادامه میدهد، حتی اگر این عشق درد و رنج به همراه داشته باشد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد.
شماره ۲۵۵ - دایم به خم زلف بتان در بندیم
دایم به خم زلف بتان در بندیم
تا چند دل و دیده به ایشان بندیم ۱
از دست شب فراقت ای دیده من
ما باز سپر به روی آب افکندیم ۲
تا چند دل و دیده به ایشان بندیم ۱
از دست شب فراقت ای دیده من
ما باز سپر به روی آب افکندیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۴ - از رنگ رخ تو گل به رنگ آوردیم
گوهر بعدی:شماره ۲۵۶ - ما داد دل دوست ازین پس ندهیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.