خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این بیتها از درد هجران و عشق سخن میگوید و خود را مانند شمعی گریان توصیف میکند که در آتش عشق میسوزد. او از طلوع سعادت و حضور معشوق سخن میگوید، اما از سوختن در این راه ناتوان است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این متن更适合 افرادی که با مضامین عرفانی و عاشقانه شعر فارسی آشنا هستند.
شماره ۲۴۳ - در هجر رخت شمع صفت گریانم
در هجر رخت شمع صفت گریانم
بر آتش دل ز عشق تو بریانم ۱
چون صبح سعادت رخت طالع شد
پیشش رومی ز سوختن نتوانم ۲
بر آتش دل ز عشق تو بریانم ۱
چون صبح سعادت رخت طالع شد
پیشش رومی ز سوختن نتوانم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۲ - در دست جفای توست همواره دلم
گوهر بعدی:شماره ۲۴۴ - گر من ز غمت جامه دل چاک زنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.