خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از غمهای دنیای فرسوده و جفای مردم نادان شکایت میکند و بیان میکند که با دیدن خال بتان، حالش تباه شده و از بیکرمی دنیا گلایه دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و انتقاد اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد.
شماره ۲۱۷ - تا کی غم این جهان فرسوده خورم
تا کی غم این جهان فرسوده خورم
تا چند جفای مردم سفله برم ۱
چون خال بتان حال دلم گشت تباه
در چرخ کبودجامه خود نیست کرم ۲
تا چند جفای مردم سفله برم ۱
چون خال بتان حال دلم گشت تباه
در چرخ کبودجامه خود نیست کرم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۶ - خورشید رخا من به کمند تو درم
گوهر بعدی:شماره ۲۱۸ - یارب گنهم تو عفو گردان به کرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.