این متن عرفانی و عاشقانه، عشق الهی را به عنوان تنها ارزش واقعی توصیف میکند و بیان میکند که بدون این عشق، همه چیز بیارزش است. شاعر از اهمیت عشق الهی و بیاعتباری دنیا و ناموننگ آن سخن میگوید و مخاطب را به رهایی از تعلقات دنیوی و حرکت به سوی عشق حقیقی دعوت میکند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند بیاعتباری دنیا و ناموننگ ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
غزل ۴۵۰ - ای عشق تو با وجود هم تنگ
در راه تو کفر و دین به یک رنگ ۱
بی روی تو کعبهها خرابات
بی نام تو نامها همه ننگ ۲
در عشق تو هر که نیست قلاش
دور است به صد هزار فرسنگ ۳
قلاشان را درین ولایت
از دار همی کنند آونگ ۴
عشقت به ترازوی قیامت
دو کون نسخت نیم جو سنگ ۵
قرابهٔ ننگ و شیشهٔ نام
افتاد و شکست بر سر سنگ ۶
زنار مغانه بر میان بند
وانگه به کلیسیا کن آهنگ ۷
مردانه درآی کاندرین راه
نه بوی همی خرند و نه رنگ ۸
راهی است دراز و عمر کوتاه
باری است گران و مرکبی لنگ ۹
کلی ز سر وجود برخیز
افتاده مباش بر در تنگ ۱۰
میدان به یقین که در دو عالم
در راه تو نیست جز تو خرسنگ ۱۱
برخیز ز راه خود چو عطار
تا باز رهی ز صلح و از جنگ ۱۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.