خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که اگر مخاطب او را لایق خدمت خود نداند، او سر و کشور خود را برمی‌گیرد یا از مخاطب می‌خواهد مانند همای بر او پر افکند تا با جان و سر به بندگی‌اش بپردازد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۱۷۴ - گر لایق خدمتم ندانی بر خویش
گر لایق خدمتم ندانی بر خویش
تا من سر خویش گیرم و کشور خویش ۱
یا همچو همای بر من افکن پر خویش
تا بندگیت کنم به جان و سر خویش ۲
تا من سر خویش گیرم و کشور خویش ۱
یا همچو همای بر من افکن پر خویش
تا بندگیت کنم به جان و سر خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۳ - گل کیست به نزد عارض چون سمنش
گوهر بعدی:شماره ۱۷۵ - ای دیده بختم شده گریان چون شمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
