خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از دوست خود میخواهد که از غم و اندوه او بپرسد، اما از شادی دیگران و داستانهای اضافه سوال نکند. او تنها میخواهد که درد دلش شنیده شود و رنجش دیده شود، بدون پرسشهای زیاد.
متن دارای مفاهیم عاطفی و غمانگیز است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، محتوای آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۱۶۹ - از من غم روزگار ای یار مپرس
از من غم روزگار ای یار مپرس
اندوه من و شادی اغیار مپرس ۱
درد دل من بشنو و بس قصّه مخوان
این سوزش من ببین و بسیار مپرس ۲
اندوه من و شادی اغیار مپرس ۱
درد دل من بشنو و بس قصّه مخوان
این سوزش من ببین و بسیار مپرس ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۸ - ما را به رخ دوست نیازست هنوز
گوهر بعدی:شماره ۱۷۰ - ای چرخ و فلک چرا نسازی با کس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.