خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از دل خود می‌خواهد که با غم یار (معشوق) بسازد، همان‌طور که گل از دست رفته و با خار باید ساخت. دل در پاسخ می‌گوید که بیش از این تحمل ندارد، اما شاعر به آن می‌گوید که چاره‌ای جز سازش ندارد.
متن دارای مفاهیم عاطفی و فلسفی مانند غم، عشق، و پذیرش شرایط است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند گل و خار نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۶۰ - ای دل بنشین و با غم یار بساز
ای دل بنشین و با غم یار بساز
چون گل بشدت ز دست با خار بساز ۱
دل گفت از این بیش نمی یارم ساخت
گفتم چه کنی برو بناچار بساز ۲
چون گل بشدت ز دست با خار بساز ۱
دل گفت از این بیش نمی یارم ساخت
گفتم چه کنی برو بناچار بساز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۹ - از آتش دل چو شمع در سوز و گداز
گوهر بعدی:شماره ۱۶۱ - ای سرو قد تو راست پرورده به ناز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
