خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از عشق نافرجام و درد دل سخن می‌گوید. او معشوق را سنگدل وصف می‌کند و از زلف سیاه و خطّ ابروی او به عنوان نمادهایی از جذابیت و رنج عاشق یاد می‌کند. همچنین، شاعر به تردید و شک در عشق اشاره دارد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۵۷ - دل نیست دل تو سنگ خاراست مگر
دل نیست دل تو سنگ خاراست مگر
زلف سیهت مایه سوداست مگر ۱
خطّی که به گرد ماه رویت پیوست
گر شک نکنم دود دل ماست مگر ۲
زلف سیهت مایه سوداست مگر ۱
خطّی که به گرد ماه رویت پیوست
گر شک نکنم دود دل ماست مگر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۶ - سرگشته و شوریده دل ماست دگر
گوهر بعدی:شماره ۱۵۸ - از دام سر زلف شکاری کم گیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
