خلاصه و ردهبندی سنی
همه سنین
باد بهار وزیده و جهان را دوباره زیبا و سرسبز کرده است. گوینده با نگاه به گلهای چمن، نور و زیبایی را در چهرهی آنها میبیند.
این متن یک شعر ساده و زیبا دربارهی طبیعت و بهار است که هیچ محتوای نامناسبی ندارد و برای همهی سنین قابل درک و لذتبردن است.
شماره ۱۵۴ - آن باد بهار بین که برخاست دگر
آن باد بهار بین که برخاست دگر
وز نو چمن جهان بیاراست دگر ۱
اندر چمن گل چو نظر می کردم
در چهره او چو نور پیداست دگر ۲
وز نو چمن جهان بیاراست دگر ۱
اندر چمن گل چو نظر می کردم
در چهره او چو نور پیداست دگر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۳ - رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر
گوهر بعدی:شماره ۱۵۵ - آن روی چو گل ببین چه رعناست دگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.