خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد فراق و آرزوی وصال یار می‌گوید و دلش از خارهای فراق می‌نالد، امیدوار است که روزی گل‌های وصال به بار بنشینند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک عمیق‌تر آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
شماره ۱۴۳ - بستان دلم همیشه نار آرد بار
بستان دلم همیشه نار آرد بار
وز گلبن وصل یار خار آرد بار ۱
نالد دل ... در خار فراق
باشد که گل وصال بار آرد بار ۲
وز گلبن وصل یار خار آرد بار ۱
نالد دل ... در خار فراق
باشد که گل وصال بار آرد بار ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۲ - مشّاطه چو حسن دوست آراسته دید
گوهر بعدی:شماره ۱۴۴ - زین بیش مرا خسته و دل ریش مدار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
