خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از نبودن مهربانی و رحمت در زندگی خود شکایت می‌کند و اشاره می‌کند که عنایت و لطفی که به او شده، مانند فصل گل، بسیار کوتاه و گذرا بوده است.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، بیان غم و اندوه در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک عمیق‌تر دارد.
شماره ۱۳۵ - روزیت هوای من درویش نبود
روزیت هوای من درویش نبود
رحمیت بر این خسته دل ریش نبود ۱
دانی که عنایت تو با بنده چه بود
چون موسم گل که هفته ای بیش نبود ۲
رحمیت بر این خسته دل ریش نبود ۱
دانی که عنایت تو با بنده چه بود
چون موسم گل که هفته ای بیش نبود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۴ - بیچاره کسی که محرمش کس نبود
گوهر بعدی:شماره ۱۳۶ - فریاد ز دست جور این چرخ کبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
