خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و تأثیر عمیق عشق و دل‌باختگی را توصیف می‌کند. او از حسد ماه و ستاره‌ها به زیبایی معشوق، شیرینی لب‌هایش، و عطر دل‌فریبش می‌گوید و در پایان، از اشک‌های عاشقانه‌ای سخن می‌گوید که از دیده فرو می‌ریزد.
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا نامفهوم باشد. همچنین، درک عمیق تر از استعاره‌ها و صنایع ادبی مورد استفاده در شعر، معمولاً به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز دارد.
شماره ۱۲۴ - حسن تو حسد بر مه و پروین افکند
حسن تو حسد بر مه و پروین افکند
شوری به جهان زان لب شیرین افکند ۱
عطر خوش دلفریبت ای دوست چو اشک
از دیده چرا بنده دیرین افکند ۲
شوری به جهان زان لب شیرین افکند ۱
عطر خوش دلفریبت ای دوست چو اشک
از دیده چرا بنده دیرین افکند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۳ - دلبر چو نظر بر من مسکین افکند
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵ - فریاد ز دست جور این چرخ بلند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
